Vegeterian beans

120 και σήμερα μέχρι να φύγω από την Αμερική μετά από 6 χρόνια.

Οι πρώτοι 6 μήνες ήταν φρικτοί.

Καταρχάς είχα πρόβλημα με την έκφραση οποιασδήποτε σκέψης γιατί το μυαλό χρειάστηκε λίγο χρόνο για να σκέφτεται αυτόματα στα Αγγλικά (κι ας ειχα μεγαλώσει σε αγγλόφωνη χώρα).
Μετά είχα πρόβλημα με τις λεπτές αποχρώσεις της γλώσσας.
Με πόνο καταλαβα ότι "I 'm OK" σημαίνει "ΔΕΝ ειμαι καλα",
ότι "Ηe is an interesting person" σημαίνει "Είναι περίεργος/ιδιότροπος",
ότι δε λέμε ποτέ "Ι don't know".
Το μεγαλύτερο σοκ ήταν μια διαφήμιση εφημερίδας που μας πρότεινε να τη διαβάζουμε για να αποφεύγουμε το eye contact στο λεωφορείο.

Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι δε μου αρέσει να λέω yes sir, με αποτέλεσμα να χάσω τη δουλειά μου, να μου ξαναπροσφερθεί με αρκετή επιμονή, και να την αρνηθώ από πείσμα/περηφάνεια/νεύρα ή κάτι παρόμοιο.

Από ένα hyperfocused lab, όπου κινδυνεψα να χαζέψω από την εξειδίκευση, βρέθηκα σε ενα multitasking lab, όπου κόντεψα να πάθω attention deficit.

Αφαίρεσα τη ζωή από 352 ζώα, πράγμα που θα ήθελα να αποφύγω στο μέλλον.
Συνεργάστηκα με ~100 επιστήμονες. Δύο είχαν μεγάλη επίδραση στον τρόπο σκέψης μου.

Απέκτησα 3 καλούς φίλους.
Στα χρόνια αυτά πέθανε πρώτα ο πατέρας μου και μετά η πεθερά μου.
Πήρα και έχασα αρκετό βάρος 2 φορές.

Η διάθεσή μου, όταν σκέφτομαι την επιστροφή στην Ελλάδα, αλλάζει σχεδόν κάθε δύο μήνες. Αυτή τη στιγμή νιώθω πώς κάνω ένα άλμα από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη.

Εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω μερικά πραγματάκια:

Προφανώς τα φασόλια ΕΙΝΑΙ vegeterian!

Το γάλα περιέχει γάλα!
Το τυρί επίσης περιέχει γάλα!

Τα λόγια τα μεγάλα

αληθινά μεγάλα ή ψευτο-μεγάλα...

Αν πέσεις από το γκρεμό θα γκλπρσλπεε... δεν καταφερα να αρθρωσω καμία λέξη αλλα μου ρθε τρέλλα οταν την είδα στην ακρη του γκρεμού, να κάνει ακροβατικά για να φτάσει στην παραλία αντί να πάει από το δρόμο.

Ελα, βγάλε με φωτογραφία με το νοσοκόμο (ήταν ωραιότατος, by the way, και όσο πρέπει ντροπαλός)... λίγο πριν μπει στο ασανσέρ για το χειρουργείο.

Δεν ξέρω... αλλά τώρα που πέθανε ο μπαμπάς μου χει βγει μια τρομερή ενέργεια, θέλω να κάνω τα πάντα.

Ο,τι και να γίνει θα είσαι πάντα η χαρά μου.

Δε σ' εχω ανάγκη, μπορώ και μόνη μου.

Χρειάζομαι τον προσωπικό μου χώρο. Με πιέζεις.

μικρά_μεγάλα

Μερικά πράγματα που δεν αντέχω να θυμάμαι
Όταν φώναξα δημοσίως «σκάσε» σ έναν τύπο που ζητούσε συνεχώς και ακαπαύστως τη Φαντασία στη συναυλία του Νταλάρα
Όταν ήρθε να με φιλήσει για καληνύχτα κι εγώ παράστησα οτι γυρίζω πλευρό
Όταν έβαλα κάτι αφριοφωνάρες που της κόπηκαν τα πόδια

Μερικά πράγματα που με ξάφνιασαν δυσάρεστα
Όταν κατάλαβα ότι όσο περισσότερο εξηγώ τι σκέφτομαι τόσο λιγότερο θέλει να μ ακούει
Επιστήμονας που «κόβει γωνίες» για να δημοσιευσει πιο γρήγορα
Φοιτητής που στέλνει γραπτό μήνυμα με το blackberry την ώρα που του εξηγείς
Μετά από αρκετές ζεστές μέρες, πάλι κρύα και βροχές

Μερικά πράγματα που με ξάφνιασαν ευχάριστα
Είδα μία μαρμότα (γιγαντιαίος σκίουρος που σκάβει λαγούμια με δύο εισόδους και δεν πολυφοβάται)
Επιθύμησα να ξαναπιάσω τη φωτογραφική
Επιθύμησα τα ποιήματα του Ελύτη

μερικά πράγματα που συναντάς στις ήπα

Μπριζόλες στα κάρβουνα με φασόλια
Παϊδάκια με γαρίδες
“Make some time”
“We don’t buy it”
Πολυγαμία
Καμμένος καφές σε χάρτινα ποτήρια των 600ml
Αvoiding eye contact in the bus
Μονοκατοικίες από το 1930, κατοικήσιμες και κατοικημένες
Πάμπολλοι εθελοντές, στα νοσοκομεία, στις στέγες απόρων
Δεν υπάρχει τίποτε ακατόρθωτο
National Art Gallery, Washington DC ... με απίθανο κοσμηματοπωλείο!

Επτά πληγές

Ο thogias είναι ένα πολύ περίεργο πλάσμα και θέλει να μάθει τα επτά θανάσιμα ελαττώματα μου:

1. Αναβλητική, ιδιαίτερα όταν χάνω τον ενθουσιασμό μου για το αντικείμενο

2. Ανασφαλής, ιδιαίτερα όταν ο άλλος το παίζει (ηθελημένα ή μη) βαρύ πεπόνι

3. Συχνά πυκνά λέω ό,τι μαλακία μου κατέβει στο κεφάλι, π.χ. τις προάλλες είπα "γιαβόλ χερ κομαντάντ" στον προιστάμενό μου γιατί με είχε πρήξει με ενα σωρό περιττά ε-μαιηλ γεμάτα διαταγές. Πριν καιρό είπα ό,τι μπούρδα κατέβασε το συναισθηματικό μου κεφάλι σ έναν υποψήφιο "γκόμενο" και φυσικά τον έχασα δια παντός.

4. Κάπως ψωροπερήφανη. Αν δεν καταφέρω κάτι σαφώς άνω του μετρίου, πιγκώνομαι (που έλεγε και η γιαγιά μου) δηλαδή με πιάνει ένα σφιξιμο στην καρδιά από το αίσθημα της αποτυχίας.

5. Όχι πολύ υπομονετική όταν πρόκειται για καταστάσεις που δεν μπορώ να ελέγξω.

6. Θέλω να ξέρω τα συναισθήματα του άλλου (αυτό πάει με την ανασφάλεια)

7. Δεν έχω άλλα ελαττώματα βρε παιδιά γιατί κατά βάθος είμαι ένα τέλειο και μετριόφρον πλάσμα.

Μικρές χαρές (με αφορμή τα Επτά Δ)

Γλυκό και καφές με τους ολοκαίνουργιους φίλους σου στο παλιό, ήσυχο ιταλικό ζαχαροπλαστείο αφού προηγουμένως έχετε ξεποδαριαστεί στη ζωντανή, πολυπρόσωπη πόλη.

Πινεις καφέ, καπνίζεις το τελευταίο τσιγάρο της μέρας, ακούς την αγαπημένη σου ταινία, διαβάζεις και στέλνεις τα γράμματα της εβδομάδας σε παλιούς καλούς σου φίλους και μετά γράφεις αυτό το ποστάκι.

Πριν τελειώσεις τη φράση σου σε προλαβαίνει ο αγαπημένος σου, και γελάτε σα μικρά παιδιά.

Ο ήλιος του απογεύματος περνάει από τα κλαδιά των δέντρων και χτυπάει στο πλαϊνό ξύλο της βιβλιοθήκης (πρέπει να βγάλω τις σίτες από τα παράθυρα γιατί θολώνουν τη φωτογραφία).

Στο τηλέφωνο με το αγαπημένο σου αδελφάκι γελάτε με τις ώρες για βλακείες. Πώς θ ακούγεται στ αυτιά ενός μη-έλληνα η λέξη "οι ιοί"? Κι ακόμα τραγικότερο: "οι υιοί"?

The Library

For there is a wind or ghost of a wind
in all the books echoing the life
there, a high wind that fills the tubes
of the ear until we think we hear a wind

actual

to lead the mind away.

Ότι θα έχει γραφτεί ποίημα με τίτλο Η Βιβλιοθήκη ούτε που το φανταζόμουν μέχρι που ξεφύλλισα τα ποιηματα του William Carlos Williams πριν τα βάλω πρόχειρα σε κάποιο ράφι της βιβλιοθήκης μου (πάνω αριστερά στη φωτό, το άσπρο) κοντά σε μερικά άλλα, επίσης τυχαία διαλεγμένα από τις κούτες της μετακόμισης. Το κακό με μένα είναι ότι ουδέν μονιμότερο του προσωρινού και πολύ φοβάμαι ότι έτσι άτακτα βαλμένα θα παραμείνουν μέχρι την επόμενη μετακόμιση...

Δεξιά του, On the road του Jack Kerouac. Πολύ κακό για το τίποτε μου φάνηκε, πηγαινοέρχεται ένας τύπος πάνω, κάτω, αριστερά, δεξιά στην Αμερική, πίνει και πίνει και ψάχνει τη ζωή πέρ' από το κλασσικό "όνειρο". Εχω τη φρικτή υποψία ότι δεν τη βρήκε.

Ακόμα πιο δεξιά Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Goldbach ή Πώς ν αγγίξετε την παραφροσύνη αν χαθείτε στην αγκαλιά της επιστήμης, του Απόστολου Δοξιάδη. Κάθε ζυγός ακέραιος μεγαλύτερος του 2 μπορεί να γραφτεί ως άθροισμα δύο πρώτων αριθμών, δηλαδή δύο μονών αριθμών που διαιρούνται μόνο με τον εαυτό τους και το 1

π.χ. 10=3+7, 14=3+11 και τελειωμό δεν έχει αυτή η 'σειρά'..... Το κακό είναι ότι δεν έχει κι απόδειξη!

Αριστερά του Williams, το βιβλίο της Jane Goodall γεμάτο εμπειρίες από τα ξαδέλφια μας τους χιμπαντζήδες.

Οδηγός άγριων φυτών, Audubon Society, οι καλύτερες εκδόσεις για ερασιτέχνες περιηγητές!

Alain de Botton, The Architecture of Happiness. Πιστέψτε με, ήταν δώρο! Τι φανφάρας, θεέ μου!

Λεξικό Ισπανικής γλώσσας, μισοπαρατημένη απόπειρα να μάθω μόνη μου Ισπανικά για να διαβάσω Neruda και Marquez στο πρωτότυπο.

Georgia, από το ταξίδι μου στην Ατλάντα, πριν δύο χρόνια. Αυτή η πολιτεία ήταν πάντα φτωχή.

Από κάτω και από αριστερά προς τα δεξιά έχουμε:

Οι περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς, γιατί κάπως πρέπει κι εγώ να αποκοιμιέμαι τα βράδυα.

Lemony Snicket, A series of Unfortunate Events, καταπληκτικό νυχτερινό ανάγνωσμα! Με άρωμα Ιουλίου Βερν, Ένιντ Μπλάιτον, μυστήριο, τρυφεράδα, εξυπναδα. Για παιδιά, εννοείται.

Snow, του Orhan Pamuk. Όταν το πρωτοδιάβασα μου φάνηκε ότι διαβάζω Έλληνα συγγραφέα. Στην πορεία μπερδεύτηκα τόσο με την πλοκή ώστε σιγουρεύτηκα πως όντως είναι 'Ελληνας.

Living to tell the tale, του Gabriel Garcia Marquez. Δεν περιγράφεται η συγκίνηση που νοιώθει κάποιος όταν διαβάζει την αυτοβιογραφία του αγαπημένου του συγγραφέα και αναγνωρίζει τους ήρωες ή θραύσματα από τους ήρωες των βιβλίων του.

Ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο, και ακόμα αδιάβαστο του Νίτσε.

The Wind in the Willows του Kenneth Grahame. Θυμάται κανείς εκείνο το κινούμενο σχέδιο στην τηλεόραση μ' έναν ψυλομύτη, πλούσιο βάτραχο που ζούσε σ ένα μεγάλο αρχοντικό, που όλο έκανε βλακείες και τον γλύτωνε ο σοφός ασβός και ο καλός φίλος ο τυφλοπόντικας? Υπήρχαν κι άλλοι χαρακτήρες στο δάσος, ο ratty ενας εντελώς carefree και καλός χαρακτήρας, οι κακές νυφιτσες, μόνιμος μπελάς, κάτι σκιούρια, κάτι κουνέλια...

Ταξιδιωτικός οδηγός ΗΠΑ και οδηγός τσέπης Lonely planet της Νέας Υόρκης.

Πιο πέρα διάφορα ενοχοποιητικά στοιχεία....

Έλεος, κύριοι του Πέμπτου Προγράμματος!

Σαν με κοιτάς, ειναι τα μάτια σου μια θάλασσα πλατιά κλπ κλπ
Λα, λα, λα, συρτάκι
Ο πενηντάρης είν' ένας νέος της εποχής (εντάξει, δε θα διαφωνήσω)
Άγνωστο τραγούδι των 60ς τύπου Μάρθα Κλάψα
Μια βραδυά στην Αμφιάλη, του τη φέραν του Μιχάλη
Άρρωστη καρδιά δε βρίσκει γιατρειά στη λησμονιά, χάνεται στ αγιάζι μέσα στο βοριά, στα ξένα μακρυά....

Μα ειναι αυτά τραγούδια για τον απόδημο ελληνισμό?
Να χτυπήσω ενέσεις τώρα ή να τ αφήσω για αύριο?
Άσε, το αφήνω για αύριο το βράδυ γιατί αυριο το πρωί έρχονται, θεωρητικώς, τα έπιπλά μου και επιτέλους θα κοιμηθώ σαν άνθρωπος, θα κάτσω σε τραπέζι, θα ξαναφορέσω παντοφλίτσες , θα φτιάξω τη βιβλιοθήκη μου και θ αράξω στον αγαπημένο μου καναπέ για ν ακούσω το Πέμπτο Πρόγραμμα, τη Φωνή της Ελλάδας, που τόσο μα τόσο με αγαπά και με σκέφτεται και θέλει να μου φτιάχνει τα κέφια κάθε βράδυ!

Σημείωση: Μ αρέσουν τα λυπητερά τραγούδια, με λυτρώνουν. Αλλά υπάρχει κι άλλη Ελλάδα εκτός από τη Βουγιουκλάκη, το Νταλάρα και το Ζαμπέτα και γενικότερα κι άλλη Ελλάδα πλήν της στερεότυπης, τουριστικής, θερμομεσογειακής εκδοχής της.
Αυτό το Πέμπτο, δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχει...

Χάλιααααα!!!

Σήμερα θα γίνω χάλια. Θα μετρήσω τις μικρές μας στιγμές και τους έρωτες που είναι όλα και τίποτα, θα θυμηθώ τις παλιές αγάπες που κάνουν πίσω στα πιο μεγάλα θέλω και μετά πάνε στον παράδεισο... και τι 'ναι αυτό που μας ενώνει; και γιατί έγινα ένα γέλιο κρεμασμένο στο μπαλκόνι σου να κρυώνω, τώρα που έπαψες αγάπη να θυμίζεις; Ευτυχώς που η θάλασσα θα 'ναι πάντα γαλάζια, γιατί αλλιώς δε με βλέπω καλά απόψε!

Μικρές απορίες

Γιατί χρειάζεται υπουργική απόφαση και στομφώδης υπουργική ανακοίνωση προκειμένου να παραταθούν τα δρομολόγια του μετρό;

Γιατί μερικοί άνθρωποι επιλέγουν τη μοναχική ζωή αντί της συντροφικότητας;

Έπαθε κανείς ηλεκτροπληξία κάνοντας μπάνιο με ανοικτό ηλεκτρικό θερμοσίφωνα;

Δεν είναι υπέροχος ο ήλιος του χειμώνα;

Καλό σαββατοκύριακο σε όλους και καλό ταξίδι σε όσους φύγουν, εμού συμπεριλαμβανομένης!

Μικρές χαρμολύπες

Be my number two, me and number one are through, του Joe Jackson

Οι πρώτες βροχές

Ρίχνεις την πετονιά και περιμένεις

Ένα φιλί

Τα φωτάκια απέναντι, τη νύχτα

Μικρές ευτυχίες

Συμπλέκτης, ταχύτητα, αποσύμπλεξη, γκαζάκι, κατηφορίζεις, στο βάθος η ασημένια θάλασσα και στο ταμπλώ το κόκκινο, ζεστό χαδάκι του ήλιου

Κουμπί έναρξης, password, welcome, διπλό κλικ, favorites, ηλεκτρονικές ανάσες

Γιασεμί στον τοίχο

Πρωινός ζεστός καφές και δυο τσιγάρα

Ανθισμένη πορτοκαλιά

Πορεία

Αποσύμπλεξη, ταχύτητα, σύμπλεξη, γκάζι.

Κλίμακα

Απ΄όλες τις αισθήσεις
η όραση υποφέρει περισσότερο,
και η αφή.
Η ακοή και η γεύση.
Η όσφρηση απαρηγόρητη.

Συμπληρωματικό

Λεί0, γλυκό, υγρό
στιβαρό, ευαίσθητο
συμπληρωματικό

Ομόλογα

Λαβύρινθοι
ζωντανοί, ευάλωτοι
ομόλογοι.

Αλμυρό υγρό

Αλμυρό υγρό,
γοερό, σιωπηλό,
απαρηγόρητο.
Πεισματάρικο.
Γεμάτο.
Άδειο.

Μικρά

Ξύπνησα και νοιώθω τον πόνο σαφέστερο από ποτέ.
Αυτός ο υπέρηχος φταίει για όλα!

Μικρές ευτυχίες

Να τα πίνεις με τον παιδικό σου φίλο στο καφενείο μετά τη δουλειά του. Κουαντρώ vs Ursus, κι όποιος αντέξει!
Να σε νοιώθει πριν καν ανοίξεις το στόμα σου.
Να πηγαίνετε μαζί στο θέατρο επειδή έτσι σου 'ρθε βρε αδερφέ.
Να τον αγαπάς γι' αυτό που είναι.
Να τον αγαπάς για όλα όσα θα μπορούσε να γίνει, οτιδήποτε, ό,τι εκείνος επιθυμήσει.