Ελλάδα και ήλιο...

Αντιγράφω, χωρίς σχόλια, από τον ιστότοπο http://www.liantinis.gr αποσπάσματα από το βιβλίο του Γκέμμα.

Πιστεύεις στο θεό;
Ποιος τολμάει να ειπεί πιστεύω στο θεό;
Ποιος τολμάει να ειπεί δεν πιστεύω στο θεό;
Όταν στην ερώτηση αποκριθώ, ναι! Πιστεύω στο θεό, γίνομαι αυτοστιγμεί μωρός. Γιατί δέχομαι στενόκαρδα και στενόμυαλα, κάτι που δεν το ξέρω, σαν αληθινό. Καταντώ δογματικός. Και η επιστήμη θα με πετάξει αυτόματα έξω από τα όρια της με την παρατήρηση: διότι λες ανοησίες.
Όταν στην ερώτηση αποκριθώ, όχι! Δεν πιστεύω στο θεό, γίνομαι αυτοστιγμεί μωρός. Γιατί δέχομαι στενόκαρδα και στενόμυαλα, κάτι που δεν το ξέρω, σαν αληθινό. Καταντώ δογματικός. Και η επιστήμη θα με πετάξει αυτόματα έξω από τα όριά της με την παρατήρηση: διότι λες ανοησίες.

Ο θεός είναι ζητούμενο
Όποιος πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ένα νεκρό θεό.
Όποιος δεν πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ένα νεκρό άνθρωπο.
Όποιος πιστεύει αλλά και δεν πιστεύει στο θεό, έχει μέσα του ζωντανό το νόμο της φύσης. Απλά, καταληπτά, και στα μέτρα του ανθρώπου ζει το θαύμα του κόσμου.

-------------------------------

Έρωτας και θάνατος
Κάθε φορά που ερωτεύονται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν. Η, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι γεννιέται ένας αστέρας με όλους τους πρωτοπλανήτες του.
Και κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος, πεθαίνει το σύμπαν. Η, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος στη γη, στον ουρανό εκρήγνυται ένας αστέρας supernova.
Έτσι , από την άποψη της ουσίας ο έρωτας και ο θάνατος δεν είναι απλώς στοιχεία υποβάθρου. Δεν είναι δύο απλές καταθέσεις της ενόργανης ζωής.
Πιο πλατιά, και πιο μακρυά, και πιο βαθιά, ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο πανεπίσκοποι νόμοι ανάμεσα στους οποίους ξεδιπλώνεται η διαλεκτική του σύμπαντος. Το δραστικό προτσές δηλαδή ολόκληρης της ανόργανης και της ενόργανης ύλης. Είναι το Α και το ω του σύμπαντος κόσμου και του σύμπαντος θεού. Είναι το είναι και το μηδέν του όντος. Τα δύο μισά και αδελφά συστατικά του.
Έξω από τον έρωτα και το θάνατο πρωταρχικό δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Αλλά ούτε είναι και νοητό να υπάρχει. Τα ενενήντα δύο στοιχεία της ύλης εγίνανε, για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο. Και οι τέσσερες θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης, ηλεκτρομαγνητική, ασθενής, ισχυρή, βαρυτική, λειτουργούν για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο.
Όλα τα όντα, τα φαινόμενα, και οι δράσεις του κόσμου είναι εκφράσεις, σαρκώσεις, μερικότητες, συντελεσμοί, εντελέχειες του έρωτα και του θανάτου.
Γι αυτό ο έρωτας και ο θάνατος είναι αδελφοί και ομοιότητες, είναι συμπληρώματα, και οι δύο όψεις του ιδίου προσώπου.

Μικρές χαρμολύπες

Be my number two, me and number one are through, του Joe Jackson

Οι πρώτες βροχές

Ρίχνεις την πετονιά και περιμένεις

Ένα φιλί

Τα φωτάκια απέναντι, τη νύχτα

Μικρές ευτυχίες

Συμπλέκτης, ταχύτητα, αποσύμπλεξη, γκαζάκι, κατηφορίζεις, στο βάθος η ασημένια θάλασσα και στο ταμπλώ το κόκκινο, ζεστό χαδάκι του ήλιου

Κουμπί έναρξης, password, welcome, διπλό κλικ, favorites, ηλεκτρονικές ανάσες

Γιασεμί στον τοίχο

Πρωινός ζεστός καφές και δυο τσιγάρα

Ανθισμένη πορτοκαλιά

Caveman

Παλαιολιθική εποχή
Γυναίκες τροφοσυλλέκτες, μένουν κοντά και μέσα στο σπίτι, μαζί με άλλες γυναίκες, συλλέγουν, μοιράζονται. Συνεργάζονται για τους στόχους τους.
Άντρες κυνηγοί, εστιάζουν σ' ένα σκοπό, να σκοτώσουν το θήραμα. Διαπραγματεύονται τη νίκη.
------------------------------
Σήμερα (όχι πολύ διαφορετικό από το μακρινό χτες)
Γυναίκες
Αγαπούν τις λεπτομέρειες, τις λεπτές αποχρώσεις, την ποικιλία, τις εναλλακτικές λύσεις, την κουβέντα, την ανάλυση, τα προκαταρκτικά στο σεξ.
Άντρες
Κοφτοί, ολιγόλογοι, αποφασιστικοί, πρακτικοί, ορμητικοί προς το μουνί.
------------------------------
Παράδειγμα
Γυναίκα
Μα δεν καταλαβαίνω, χαρά μου, στην αρχή αυτή η συμπεριφορά μου σου άρεσε, νομίζω, αλλά τώρα δεν την αντέχεις. Τι είναι αυτό που συνέβη και άλλαξες διάθεση; Πότε έγινε η μεταστροφή μέσα σου; Εξήγησέ μου γιατί θέλω να σε καταλάβω. Μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα.... and so on and so forth....
Άντρας
Α!!! Μα δεν καταλαβαίνεις ότι αυτό που με ξενερώνει είναι η ανάλυση καθ εαυτή! Δε θέλω θα πει "δε θέλω"! As simple as that! Τόσο δύσκολο είναι να το καταλάβεις αυτό;
------------------------------
Το ζητούμενο δεν είναι να διαπιστωθεί η ασυμβατότητα αλλά να γεφυρωθεί, δηλαδή να προστεθεί μία υπορουτίνα στους κώδικες "Επικοινωνία" και "Σχέσεις" η οποία να μεταφράζει τη γυναικεία γλώσσα στην αντρική και την αντρική στη γυναικεία χωρίς να χρειάζεται ν' αλλάξουν, να αλλοιώσουν ή να χάσουν το ιδιαίτερο ύφος τους.

Defending the Caveman by Rob Becker, με το Γεράσιμο Γεννατά στο θέατρο Κόρονετ.

Κλίμακα

Απ΄όλες τις αισθήσεις
η όραση υποφέρει περισσότερο,
και η αφή.
Η ακοή και η γεύση.
Η όσφρηση απαρηγόρητη.

Συμπληρωματικό

Λεί0, γλυκό, υγρό
στιβαρό, ευαίσθητο
συμπληρωματικό

Ομόλογα

Λαβύρινθοι
ζωντανοί, ευάλωτοι
ομόλογοι.

Αλμυρό υγρό

Αλμυρό υγρό,
γοερό, σιωπηλό,
απαρηγόρητο.
Πεισματάρικο.
Γεμάτο.
Άδειο.

Επικοινωνία-Ελευθερία σημειώσατε 1, 2, Χ ...

Το ματς είναι ατέρμονο και με πολλά φάουλ.
Νοείται άνθρωπος χωρίς Επικοινωνία; Για να παραφράσω το διάσημο ρητό, "Επικοινωνώ άρα υπάρχω". Υπάρχω γιατί επικοινωνώ.
Και μετά...
Έγινε παρεξήγησήηηηη ... κι εξήγηση δε δώσαμε ... ή δεν ακούσαμε ... ή αργήσαμε ...
Και μετά, η προσέγγιση του Εσύ από το Εγώ πήγε μια βόλτα μέχρι τα θυμαράκια.
Γιατί πατήσαμε τον κάλο της Ελευθερίας. Γιατί κάναμε, λέει, το Εσύ μέσον.
Γιατί το δόσιμο έγινε εξάρτηση και το δόσιμο στερεί την ανεξαρτησία, την αυτάρκεια, την ελευθερία.
Αλλά εξήγηση δεν ακούσαμε ... ή δε δώσαμε ... ή αργήσαμε ...
Να τη πάλι η Επικοινωνία, χωρίς αυτή δε γίνεται τίποτε...
Ένας ατέρμονος, βιτσιόζικος κύκλος.

Το σινικό τείχος

Υπάρχουν πάθη στη ζωή που είναι μη ικανοποιήσιμα. Οχι ανικανοποίητα, γιατί το ανικανοποίητο δεν έχει εκπληρωθεί ακόμη ή θα μπορούσε να είχε εκπληρωθεί υπό ορισμένες συνθήκες. Τα μη ικανοποιήσιμα δεν πρόκειται ποτέ να βρούνε δρόμο προς την επιφάνεια και ούτε υπήρξε ποτέ η πιθανότητα να εκφραστούν.
Είναι σα να έχεις μια εξίσωση που να οδηγεί σε αντίφαση π.χ. 0=2.
Ή σα να βρίσκεσαι μπροστά σ ένα συμπαγές τείχος, μακρύ, ψηλό, βαθύ και να προσπαθείς να το διατρυπήσεις ή να πηδήξεις ή να σκάψεις για να περάσεις απέναντι.

Καρποί

Της δινείς τροφούλα, νεράκι, αγάπη. Τη θυμάσαι, την επισκέπτεσαι, την παρατηρείς, της κόβεις τα ξερά φυλλαράκια, διώχνεις τα σκουληκάκια, τα εντομάκια, τα ζιζάνια που την ενοχλούν. Μόλις χειμωνιάσει αρχίζει να ζωντανεύει, το πράσινο γίνεται κιτρινάκι και μετά πορτοκαλάκι. Σφαιρικοί, ζουμεροί οι καρποί της γεμάτοι υγρά και ζωή. Πριν το τέλος θέλει και πάλι προσοχή γιατί η χειμωνιά θα να την τσακίσει τη στιγμή που θα έχει απλώσει όλα της τα πλούτη μπροστά σου.
Μια από τις μεγαλύτερες ευτυχίες μου είναι ν' απλώνω το χέρι μου για να κόψω ένα πορτοκάλι από το δέντρο.